Extra bouwsteen Zuid-Afrika – Van de Waterberg tot de Drakensberg

Deel 1 van 1

In 2025 reisden we door Botswana. Naar Gaborone of Maun kun je niet rechtstreeks vliegen, en dat maakt het duur. Tickets naar Johannesburg zijn een stuk voordeliger, en vanuit Johannesburg ben je binnen een paar uur in het bushveld en na een dag of twee in Botswana. Zo kwam het noorden van Zuid-Afrika op onze route: aan het begin en aan het einde van de reis.

Maar we wilden Zuid-Afrika niet alleen als doorreis gebruiken. We waren er eerder geweest, toen ik zwanger was van onze zoon, en nu wilden we ook een stukje van dit land aan de kinderen laten zien. Op de heenweg was het bovendien een ideale opwarmer voor het echte werk in Botswana. En op de terugweg een mooie afsluiter.

Onze route liep door de noordelijke provincies Limpopo en Mpumalanga, door het bushveld: een landschap van gras en bos door elkaar, dat in de droge winter goudbruin kleurt. Op de heenweg stopten we in Marakele National Park, in de Waterberg. Op de terugweg kwamen we via Mapungubwe en Kruger National Park bij de Drakensberg uit. Via de Panorama Route reden we terug naar Johannesburg.

Kijk op Polarsteps voor onze exacte route.

Marakele National Park

In de provincie Limpopo, op zo’n vier uur rijden van Johannesburg, ligt Marakele National Park. Het park ligt midden in de Waterberg: een ruig bergmassief, niet te verwarren met het Waterberg-plateau in Namibië, dat we op een eerdere reis beklommen. Dit was onze eerste stop, op weg naar Botswana. Een ideale plek om weer in het ritme te komen en ons klaar te maken voor het échte werk.

Het hoogtepunt, letterlijk, is Lenong Viewpoint. Een smalle, steile weg slingert omhoog naar de top, waar op de kliffen een van de grootste kolonies Kaapse gieren ter wereld broedt; die gieren zagen we ook al in Namibië. Vanaf boven kijk je ver uit over het bushveld. Onderweg kwamen we neushoorns, zebra’s en giraffen tegen. Op de camping kreeg onze dochter nog een aanvaring met een struisvogel. Meteen een wake-upcall: straks in Botswana zou alertheid geboden zijn.

Mapungubwe National Park

Ruim twee weken later, op de terugweg uit Botswana, kwamen we via de grensovergang Platjan Zuid-Afrika weer binnen. Onze eerste stop: Mapungubwe National Park, in het uiterste noorden van het land, waar Zuid-Afrika, Botswana en Zimbabwe samenkomen. Het is een relatief jong park, dat bestaat uit twee delen, gescheiden door privégrond. Voor ons was het een korte stop van één nacht, op doorreis naar Kruger. Maar het park is zeker een langere stop waard. Zelf wandelen mag hier niet vanwege de wilde dieren, maar onder begeleiding kan het wel: met een gids op ochtendwandeling, of naar de top van Mapungubwe Hill. Vanaf de uitkijkplatforms van het Confluence Viewpoint, boven op een heuvel, kijk je prachtig uit over de Limpopo en de plek waar de drie landen samenkomen.

‘s Avonds gingen we voor het eerst op nachtsafari. Rond het kamp zitten volop leeuwen, en die hoopten we te zien. Met een enorme lamp reden we in het pikdonker rond, op zoek naar oplichtende ogen. We leerden dat veel ogen bij elkaar meestal antilopes zijn, dat katachtigen groene ogen hebben die knipperen, en dat leeuwen oranje ogen hebben. De leeuwen lieten zich helaas niet zien, maar we spotten wel meerdere servals en een lepelhond. En de leeuwen die we niet zagen, hoorden we die nacht wel: een enorme commotie in het open veld achter de camping. Kippenvel!

Kruger National Park

Kruger is het bekendste wildpark van Zuid-Afrika, en misschien wel van heel Afrika. Dit icoon wilden we de kinderen niet onthouden. Tegelijk was het interessant om het contrast te voelen met de puurheid van Botswana. Want waar je in Botswana door diep zand rijdt en dieren langs je tent lopen, is Kruger een stuk georganiseerder: verharde wegen, omheinde kampen en meer bezoekers. We reden van noord naar zuid, van Punda Maria naar Letaba. De kers op de taart kwam op onze laatste dag: luipaarden!

Panorama Route

De snelste weg van Kruger naar Johannesburg is de snelweg via Nelspruit. Maar wie tijd heeft, kiest voor de Panorama Route, door de provincie Mpumalanga en langs de steile rand van de Drakensberg. Voor ons was dit een trip down memory lane, want deze route reden we veertien jaar geleden ook al. Onze zoon zat toen nog in mijn buik; nu is hij langer dan ik. Deze keer deden we een stukje: vanuit Kruger, via Hazyview naar Graskop en God’s Window. Vanaf dit spectaculaire uitzichtpunt keken we honderden meters naar beneden, over het bushveld waar we net vandaan kwamen. Een mooi afscheid. Via het oude goudzoekersdorp Pilgrim’s Rest reden we daarna door naar Dullstroom, voor onze laatste nacht.

Wie meer tijd heeft, kan de volledige route rijden. Vanaf God’s Window gaat die verder naar het noorden, langs watervallen als Lisbon Falls en Berlin Falls, de Bourke’s Luck Potholes en de Blyde River Canyon, een van de grootste kloven ter wereld. Via Ohrigstad en Lydenburg kom je dan alsnog in Dullstroom uit. Reken voor de hele route, met alle stops, wel op een volle dag.

Zo werd een voordelige omweg een waardevolle aanvulling op onze reis. Dit stukje Zuid-Afrika is een bestemming op zich, met prachtige parken en volop wildlife.