|

Colombia – Eje Cafetero

Colombia was onze eerste kennismaking met een compleet nieuw werelddeel: Zuid-Amerika. En eerlijk, om Colombia hangt iets heen — een vleugje onveiligheid, verhalen die je opvangt, een land dat lastig te plaatsen is als je er nog nooit bent geweest. Tegelijkertijd waren de recensies vol lof en de ticketprijzen verrassend gunstig. Met een onbestemd gevoel boekten we in oktober onze vlucht, maar dat gevoel sloeg binnen een paar dagen compleet om.

Colombia bestaat grofweg uit zes natuurlijke regio’s: het Amazonegebied, de Koffieregio, de Pacifische kust, de laagvlaktes van Orinoquía, de Caribische kust en de eilanden. Zes werelden in één land — wij kozen er drie, voor een reis van ruim drie weken: de Koffieregio, de Pacifische kust en de archipel San Andrés, Providencia en Santa Catalina. Kijk op Polarsteps voor onze exacte route.

Het eerste deel van onze reis ging door de Eje Cafetero, het kloppende hart van de Colombiaanse koffiecultuur. Glooiende groene berghellingen, kleurrijke dorpen, waspalmen en koffieboerderijen — het Colombiaanse boerenleven in optima forma. En het mooie: deze route is met kinderen van alle leeftijden te doen, op een paar specifieke activiteiten na.

Een roadtrip van tien dagen

Zoals wel vaker tijdens onze reizen kozen we ook nu voor een roadtrip met eigen auto. Dat geeft vrijheid, en volgens ons zijn het juist de toevallige stops onderweg die een reis extra waarde geven. In tien dagen reden we van Bogotá naar Medellín, dwars door de Cordillera. De ritten waren op zichzelf al een belevenis: klimmen, dalen, weidse uitzichten en overal koffieplantages zover het oog reikt.

Vooraf vonden we nauwelijks informatie over zelf rijden in Colombia, dus gingen we met enige onzekerheid van start. Inmiddels weten we: het kan prima. Alertheid is wel geboden, en bij momenten heb je stalen zenuwen nodig — maar de wegen zelf waren verrassend goed. Lees hier onze ervaringen met zelf rijden in Colombia.

Pueblos paisa

“Paisa” is de benaming voor de mensen en cultuur van de koffieregio: gastvrij, hardwerkend en trots op de eigen streek. Die gastvrijheid voelden we zelf ook — van horecapersoneel tot politieagenten, mensen vertelden ons oprecht blij te zijn dat we hun land bezochten.

Onze route bracht ons langs enkele typische paisa-dorpen, zoals Salento, Jardín en Guatapé: stuk voor stuk een explosie van kleur. Geen toeval, want die felgekleurde huizen met houten balkons, gebouwd rond een pleintje met kerk, zijn de paisa-cultuur in steen en hout.

Jardín was voor ons een hoogtepunt. Het onontdekte zusje van Salento, zeggen de reisgidsen — en dat klopt. Een klein dorp tussen groene bergen, met een grootse sfeer. We besloten vrij laat om er een extra dag te blijven, en geen moment spijt van gehad.

Valle de Cocora

Vlakbij Salento ligt Valle de Cocora, de groene toegangspoort tot Nationaal Park Los Nevados. Een enorme trekpleister, wat ons een beetje tegenviel. Loop de volledige lus en ga er vroeg op uit, dan ontsnap je grotendeels aan de drukte.

We liepen langs weides met grazende koeien, klommen door een nevelwoud omhoog, en daalden uiteindelijk af naar de vallei met de iconische waspalmen. Palmbomen, hoog in de bergen in plaats van op een tropisch strand — het voelt bijna onwerkelijk.

Dit landschap, de mensen, de eeuwenoude koffietraditie en de kleurrijke dorpjes kregen in 2011 samen een plek op de Unesco-werelderfgoedlijst. Wij snappen nu precies waarom.

Bogotá en Medellín

Onze roadtrip begon in Bogotá en eindigde in Medellín. Wij zijn geen grote stedenliefhebbers, dus Medellín sloegen we bewust over — meer dan de auto inleveren en een lekker diner hebben we er niet gedaan.

In Bogotá hadden we wél twee volle dagen: de eerste en de laatste dag van onze vakantie. Beter besteed dan we vooraf hadden gedacht. We verkenden enkele wijken van de stad en waren aangenaam verrast door de verschillende gezichten van Bogotá.

Wil je meer tijd in de Eje Cafetero? Dat kan zeker. Er is genoeg om deze route met een paar dagen uit te breiden. Wij hielden het bewust op tien dagen: we wilden namelijk ook alle tijd overhouden om de ongerepte natuur van Colombia verder te ontdekken — van de ruige Pacifische kust tot de eilanden van de archipel San Andrés, Providencia en Santa Catalina.

Dat tegenstrijdige gevoel waarmee we vertrokken? Volledig verdwenen. Wat overbleef: verwondering over een regio vol kleur, gastvrijheid en leuke ontmoetingen.



Nieuwsgierig naar de rest van onze reis?
Lees meer over de Pacifische kust en de Archipiélago de San Andrés, Providencia y Santa Catalina.

Wil je zelf op pad?
Alle praktische informatie over onze route door Colombia vind je hier.

Vergelijkbare berichten

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *